Rodzaje psychoterapii

  • Psychoterapia wspierająca

Psychoterapia wspierająca to metoda leczenia, która polega na oma­wianiu problemów i uczuć pacjenta w stworzonej przez terapeutę atmo­sferze zaufania i szczerości. Terapeuta jest dobrym słuchaczem, pozwa­lającym pacjentowi na pełną ekspresję uczuć. Lekarz może następnie zaprezentować swój punkt widzenia lub przedłożyć pewne sugestie, dzięki którym pacjent uzyska wsparcie duchowe bez poczucia, że jest osądzany.

  • Psychoterapia badawcza

Ten rodzaj terapii zmierza do przeanalizowania problemów pacjenta, a nie tylko do ich określenia i wyrażenia. Terapeuta zwykle aktywnie uczestniczy w rozmowie i stara się kierować uwagę pacjenta na szczegól­nie istotny aspekt problemu, nie dopuszczając do uników. Wiele zdro­wych osób traktuje tego rodzaju terapię jako sposób na lepsze poznanie siebie lub też poradzenie sobie ze szczególnym” problemem, który, jak sądzą, należy rozwiązać.

  • Psychoanaliza

Metoda ta, zapoczątkowana na przełomie wieku przez Zygmunta Freuda, znalazła wielu kontynuatorów i modyfikatorów. W klasycznej psychoanalizie pacjent leży na kanapie i swobodnie rozmawia o swoich uczuciach oraz snach lub mówi o wszystkim, co tylko przyjdzie mu do głowy. Informacje przekazane przez pacjenta psychoanalityk interpretu­je w kontekście doświadczeń z dzieciństwa i relacji z rodzicami. Psycho­analiza jest zwykle terapią intensywną i długotrwałą.

Inne formy psychoanalizy skupiają się na tym, w jaki sposób do­świadczenia emocjonalne z dzieciństwa wpływają na obecne uczucia, samoocenę i kontakty interpersonalne. Ten rodzaj terapii pomaga uwol­nić się od tłumionych lub hamowanych w dzieciństwie uczuć negatyw­nych: złości, frustracji, smutku, cierpienia i poczucia zależności. Poprzez odblokowanie tych uczuć wzrasta samoświadomość i samoocena.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.