Psychoterapia

Choroba nowotworowa wpływa w istotny sposób na życie osoby cho­rej, określa jej stosunki z innymi ludźmi. Może wywoływać zarówno krótko-, jak i długotrwały stres związany z rygorem narzuconym przez terapię i obawy o pracę i rodzinę. Choroba może wywołać lawinę najróż­niejszych problemów, od kwestii natury egzystencjalnej do tych związa­nych z codziennym trudem leczenia. Chory wiele czasu poświęca na rozmyślanie i introspekcję, a wówczas bardzo pomocna może okazać się psychoterapia.

Psychoterapia indywidualna pomaga często w zidentyfikowaniu źródeł stresu i nauczeniu się radzenia sobie z nim.

Jeżeli udasz się do psychoterapeuty, rozpatrzy on z pewnością twój problem omawiając wszelkie związane z nim odczucia i troski, a nastę­pnie określi, czy celowe jest podjęcie terapii i ile czasu będzie ona trwała. Krótkotrwała terapia może obejmować cotygodniowe wizyty przez trzy – sześć miesięcy, natomiast długotrwała: jedno-, trzytygodniowe sesje trwające nawet kilka lat.

Dzięki możliwości uczestniczenia w zajęciach grupowych pacjenci z chorobą nowotworową mogą skutecznie usunąć długoterminowe źró­dła stresu, poprawić samopoczucie i nabrać pewności siebie. Zajęcia w grupie dają możliwość poznania metod radzenia sobie ze stresem emocjonalnym i złagodzenia objawów i/lub ich percepcji. Dla osób, które z powodu choroby czują się wyobcowane ze społeczeństwa, grupa tera­peutyczna stanowi forum, na którym mogą podzielić się kłopotami i bez obaw wyrazić swoje doznania. Często zdarza się, że członkowie rodziny i przyjaciele nie radzą sobie z własnymi uczuciami, związanymi z choro­bą bliskiej osoby, a nawet nie mówią prawdy. Życie chorego może stać się o wiele trudniejsze, gdy czuje się wszędzie obcy. Grupa wsparcia oferuje choremu świat, w którym zostanie wysłuchany.

Wyniki badań przeprowadzonych na Uniwersytecie Stanforda wska­zują, że kobiety z przerzutowym nowotworem piersi uczestniczące w grupie wzajemnego wsparcia żyją dwa razy dłużej niż te, które nie poddały się takiej terapii. Izolacja towarzyska i poczucie wyobcowania mogą spowodować chroniczny stres, który tylko pogarsza stan zdrowia. Stymuluje bowiem wytwarzanie hormonów adrenaliny, które tłumią w pewnym stopniu funkcjonowanie układu immunologicznego, zwielo­krotniając podatność na choroby i przyspieszając ich rozwój.

Wsparcie innych osób dodaje pewności siebie; chory bardziej dba o swoje zdrowie, a tym samym zwiększa szanse na wyzdrowienie. Warto zatem uczestniczyć w terapii grupowej.

Jeżeli postanowiłaś udać się do psychoterapeuty, poproś go, aby poinformował cię o swoich kwalifikacjach i przebiegu praktyki zawodo­wej; zapytaj, jaki stosuje rodzaj psychoterapii.

Psychoterapia może towarzyszyć właściwie każdemu rodzajowi tera­pii alternatywnych, najlepsze jednak efekty osiąga się łącząc ją z terapia­mi, w których umysł oddziałuje na ciało, takimi jak biologiczne sprzęże­nie zwrotne oraz oddychanie relaksacyjne, hatha-joga, hipnoza i medy­tacja. Oprócz efektów relaksacyjnych wymienione terapie pomagają le­piej wniknąć we własną psychikę.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.