Ziołolecznictwo

Cimieifuga racemosa lub Macrotys actaeoides. Korzenie tej rośliny były stosowane przez rdzennych mieszkańców Ameryki i ludność napły­wową jako wypróbowany środek na schorzenia kobiece. Ziele łagodzi dolegliwości związane z menstruacją i menopauzą – działają w podobnie jak żeński hormon płciowy – estrogen. Sądzi się, że zmniejszenie ilości tego hormonu w organizmie w okresie okołomenopauzalnym jest główną przyczyną dolegliwości.

Marunka (Matricaria lub Chrysanthemum parthenium). Marunka nale­ży do tej samej rodziny co stokrotka i mniszek lekarski. Jej liście odzna­czają się niezwykłą skutecznością w likwidowaniu migrenowych bólów głowy. Jednakże kobiety cierpiące na dolegliwości okresu przekwitania stosują marunkę, by obniżyć ciśnienie krwi.

Sądzi się, że marunka neutralizuje „złe” prostaglandyny (związek chemiczny podobny do hormonu, odpowiedzialny za podwyższone ciś­nienie krwi, które jest jednym z czynników ryzyka występowania chorób serca, szczególnie w okresie po menopauzie).

Żeń-szeń (Panax quinquifolius lub Panax ginseng). Korzenie żeń-szenia, rośliny z rodzinny bluszczowatych, przyciągają od wieków w równym stopniu uwagę uzdrawiaczy i handlarzy. Żeń-szeń ma „krewniaków” zarówno w Chinach, jak i w Ameryce, wszędzie zdobywając sobie sławę rośliny o cudownych właściwościach leczniczych.

Kobiety w okresie menopauzy mogą czerpać szczególnie duże korzyści ze stosowania tego ziela, ponieważ zmniejsza ono ryzyko chorób serca.

Żeń-szeń obniża poziom „złego” cholesterolu LDL oraz zwiększa ilość „dobrego” (cholesterolu HDL). Ma również własności przeciwzakrzepowe, dzięki czemu zmniejsza ryzyko powstawania chorób serca i udarów.

Jemioła (Phoradendron serotinum). Liście, jagody i gałązki tego ziela, powszechnie znanego jako drzewko szczęścia, bardzo korzystnie działają na serce! Ziele to obniża bowiem ciśnienie krwi, co sprawia, że jest szczególnie użyteczne dla kobiet w okresie przekwitania, w którym ryzy­ko wystąpienia schorzeń związanych z nadciśnieniem jest wyższe. Ziele może być też stosowane przed menopauzą jako środek na wywołanie miesiączki, co daje możliwość regulowania cyklu menstruacyjnego. W Europie szeroko stosuje się je w terapii antyrakowej.

Przeciwwskazania: Jemioła może być stosowana tylko pod kon­trolą lekarza. Ponieważ posiada właściwości zwolnienia akcji serca, po­winny jej unikać osoby ze schorzeniami układu krążenia. Jest również środkiem pobudzającym macicę, dlatego nie zaleca się jej kobietom w ciąży. Przyjmowana wraz z lekami antydepresyjnymi (tzw. inhibitorami MAO – monoamineoxidase) może spowodować niepożądane skutki ubocz­ne. Nie należy jej podawać dzieciom i osobom w podeszłym wieku.

Sposób przygotowania: Zanim rozpoczniesz kurację – skonsultuj się z lekarzem. Łyżeczkę suchego ziela należy zalać filiżanką wrzącej wody i parzyć przez 15 minut. Pić nie więcej niż filiżankę dziennie. W postaci syropu przyjmować tylko 4 krople dziennie.

Serdecznik pospolity (Leonurus cardiaca). Liście, kwiaty oraz łodygi serdecznika mogą być stosowane do łagodzenia dolegliwości okresu przed menopauzą i menopauzy. Serdecznik posiada unikatowe właści­wości – rzadko bowiem zdarza się, by ziele pobudzające funkcjonowanie macicy miało zarazem działanie uspokajające. Z powodu właściwości wywoływania miesiączki serdecznik jest użyteczny w regulowaniu cyklu menstruacyjnego, a jego uspokajające działanie może być bardzo po­mocne w łagodzeniu dolegliwości związanych z okresem przed meno­pauzą, m.in. bezsenności. Serdecznik ponadto uspokaja serce i prze­ciwdziała zatykaniu arterii. Obniża też ciśnienie krwi, co sprawia, że może być cennym środkiem obniżającym ryzyko choroby serca.

Przeciwwskazania: Ponieważ serdecznik pobudza macicę, powinny go unikać kobiety ciężarne, a ze względu na działanie przeciwkrzepliwe nie mogą przyjmować go osoby chore na hemofilię oraz mające problemy z krzepnięciem krwi. Nie powinien też być podawany osobom, które przyjmują leki obniżające ciśnienie, leki nasercpwe i uspokajające. Nie należy podawać go dzieciom i pacjentom w podeszłym wieku.

Sposób przygotowania: By przygotować napar, należy 2 łyżeczki ziela zalać szklanką wrzącej wody i parzyć przez 15 minut. Pić nie więcej niż 1,5 szklanki dziennie. W postaci syropu przyjmować nie więcej niż 2 łyżeczki dziennie.

Koniczyna łąkowa (Trifolium pratense). Choć od wielu lat roślina ta jest znana przede wszystkim jako środek przeciwnowotworowy, jej kwia­ty mają jeszcze inne cenne działanie; posiadają właściwości zbliżone do działania estrogenu, dzięki czemu mogą łagodzić dolegliwości okresu menstruacji i menopauzy.

Werbena (Verbena hastata). Wiele zastosowań tego ziela, podobnego w działaniu do aspiryny, znamy już od czasów starożytnych Egipcjan, Greków i Rzymian. Jego liście, kwiaty i korzenie są cenione od bardzo dawna. W Europie występuje kilka gatunków werbeny, w Stanach Zjed­noczonych ziele również ma kilku „krewniaków”. Jako środek przeciwza­palny i przeciwbólowy skutecznie łagodzi wiele dolegliwości związanych z menopauzą. Nie są to jedyne zalety werbeny. Posiada również zdolność wywoływania miesiączki, co sprawia, że jest bardzo użyteczna w regulo­waniu cyklu menstruacyjnego. Poza tym werbena wykazuje również działanie lekko przeczyszczające.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.