Archive for the ‘Utrzymanie dobrego stanu zdrowia’ Category

Zwiększenie energii życiowej

Nagromadzenie energii życiowej i chęć do życia jest w równym sto­pniu wynikiem zdrowego trybu życia, jak istnienia stanu równowa­gi energii chi. Naciskanie niżej wymienionych punktów przez 2-3 minuty może spowodować doładowanie energii – wszystko inne zależy od ciebie!

  • St 36 (meridian żołądka)
  • GV 4 (meridian głównego regulatora tylnego): punkt znajduje się na kręgosłupie pomiędzy drugim i trzecim kręgiem lędźwiowym, mniej więcej na poziomie talii.
  • CV 4 (meridian głównego regulatora tylnego): punkt znajduje się w odległości równej szerokości czterech palców bezpośrednio pod pęp­kiem (odległość równa dwóm szerokościom kciuka nad krawędzią kości łonowej).

Wzmocnienie systemu immunologicznego

Energia wei chi, zwana „energią obronną”, przepływa pod po­wierzchnią ciała i chroni przed atakiem zewnętrznych, szkodliwych czynników, takich jak wiatr, ciepło, zimno, wilgoć, przegrzanie lub wysu­szenie. Siły obronne organizmu mogą być osłabione wówczas gdy prze­kraczamy pewne normy: zbyt dużo stoimy, siedzimy, leżymy, wykonuje­my zbyt intensywne ćwiczenia gimnastyczne lub nadmiernie obciążamy wzrok. Leczenie polega na zmianie trybu życia oraz zwiększeniu przepły­wu energii do określonych narządów wewnętrznych.

  • St 36 (meridian żołądka)
  • LI 4 (meridian jelita grubego): punkt ten można wyczuć na górnej części fałdy skórnej pomiędzy kciukiem i palcem wskazującym, na zewnętrznej stronie dłoni.
  • LI 11 (meridian jelita grubego): gdy zegniemy łokieć, trzymając dłoń skierowaną w dół, punkt można wyczuć w zagłębieniu zewnętrznej krawędzi fałdy łokcia.
  • GB 39 (meridian pęcherzyka żółciowego): punkt znajduje się w od­ległości równej mniej więcej czterem szerokościom palca nad zewnę­trzną kostką stawu skokowego, pomiędzy tylną krawędzią kości strzałkowej i przebiegającymi tam ścięgnami.

Usuwanie stresu, niepokoju i napięcia

Niepokój może być wynikiem istnienia nierównowagi energetycznej w którymś z organów yin: w sercu, wątrobie, śledzionie, w nerkach lub w osierdziu, a celem leczenia jest odtworzenie równowagi w zaburzonych sferach energetycznych.

  • Yintang (punkt trzeciego oka): punkt ten znajduje się nad nosem, pomiędzy brwiami.
  • St 36 (meridian żołądka): punkt ten jest umiejscowiony na łydce, w odległości równej czterem szerokościom palca pod dolną krawędzią rzepki i w odległości równej szerokości palca na zewnątrz kości gole­niowej. Znajduje się on na mięśniu, który porusza się w czasie zgina­nia stopy.
  • H 7 (meridian serca): punkt znajduje się na zewnętrznej stronie przedramienia, na górnej fałdzie nadgarstka.
  • P 6 (meridian osierdzia): punkt ten znajdziemy w odległości około trzech szerokości palca od górnej fałdy nadgarstka po wewnętrznej stronie przedramienia, pomiędzy dwoma ścięgnami.

Stosowanie akupresury

Przed przystąpieniem do zabiegu niezbędne są pewne przygotowania. Ubierz się w luźną, wygodną odzież i usiądź lub połóż się w wygodnej pozycji. Możesz leczyć się sama, kierując się poniższymi zaleceniami, albo poprosić kogoś o pomoc. Najpierw rozpoznaj punkty akupresurowe. Lokalizując je, spróbuj wyczuć palcem niewielkie zagłębienie pod skórą; to jest właśnie punkt akupresurowy. Czasem przy dotknięciu możesz poczuć dziwne mrowienie, a nawet ból.

Leczenie akupresurą jest skuteczne, ponieważ w trakcie jej stosowa­nia stymulowane są punkty meridianowe, w których energia wydobywa się na powierzchnię ciała. Dzięki temu można na nią oddziaływać za pośrednictwem igieł, magnesu lub dotyku. Silny nacisk na punkt aku­presurowy nie jest ani konieczny, ani nawet korzystny. Stosując różne sposoby naciskania na punkt, można w różny sposób oddziaływać na energię chi zwiększając ją, zmniejszając lub spowalniając jej przepływ.

Zwykle istnieje kilka określonych punktów, których pobudzanie łagodzi konkretną dolegliwość; niektóre z nich mogą okazać się skuteczniejsze od innych, lecz najlepsze efekty osiąga się oddziałując jednocześnie na kilka, a nie tylko na jeden. Samodzielne aplikowanie akupresury jest doskonałym sposobem łagodzenia dolegliwości objawowych, takich jak bóle głowy i skurcze. Aby zwiększyć efektywność terapii, najlepiej skon­sultować się ze specjalistą, który oceni stopień nierównowagi energety­cznej, będącej przyczyną dyskomfortu, a następnie zaleci odpowiednie leczenie w celu przywrócenia stanu równowagi i zapobieżenia nawrotom objawów.

Aby zwiększyć przepływ energii chi, należy opuszkiem palca na­cisnąć odpowiedni punkt akupresurowy i trzymać tak przez 2-3 minu­ty. Jest to najlepszy sposób zapewnienia kontaktu z punktem, szczegól­nie dla początkujących. Nacisk powinien być wystarczająco silny, by można go było poczuć, ale nie na tyle, by powodował wzdrygnięcie lub napięcie mięśni. Po nabraniu wprawy będziesz w stanie intensywnie stymulować punkt akupresurowy, nieznacznie tylko naciskając opusz­kami palców.

Aby rozproszyć energię chi, należy wokół punktu wykonywać stałe, okrężne ruchy przez 2-3 minuty; trzeba koniecznie stosować nacisk. Natomiast dla zrelaksowania energii wystarczy po prostu oprzeć dłoń na wybranym punkcie lub głaskać go delikatnie palcami przez parę minut.

Podczas zabiegu dobrze jest wyobrażać sobie, że energia chi płynie przez ciało i dociera do chorych obszarów. Można też zwiększyć moc leczniczą wyobrażając sobie, że przenika do ciała kosmiczna chi, wno­sząc wraz z sobą całą swą siłę odnawiającą.

Odblokowanie punktu odczuwa się przeważnie jako zmniejsze­nie napięcia pod palcami i przywrócenie miarowego tętna; często odby­wa się to w sposób przypominający zdejmowanie łupin z cebuli – usuwa się kolejno warstwy napięcia, stosując za każdym razem silniejszy nacisk.

W celu osiągnięcia stanu relaksacji oraz wzmocnienia układu immu­nologicznego zaleca się stymulowanie niżej podanych punktów. Jeżeli nie ma innych wskazań, należy stosować stały nacisk przez 2-3 minuty.

Akupresura

Akupresura, wciąż tajemnicza i niepojęta dla ludzi Zachodu, od wie­ków uznawana jest za bardzo skuteczny sposób leczenia. Podstawowa zasada medycyny Wschodu brzmi: choroba powstaje wówczas, gdy w którymś z czternastu meridianów ciała zostanie zablokowana lub źle ukierunkowana energia, gdy znajdzie się ona w stanie stagnacji lub zostanie odwrócony jej kierunek przepływu.

Leczenie akupresurą polega na stymulacji punktów akupresurowych, co nadaje kierunek przepływowi energii i pobudza wydzielanie silnych substancji uśmierzających ból: endorfiny i enkefaliny. Aby aku­presura i inne terapie meridianowe dały najlepsze efekty, należy dobrze się odżywiać, spać odpowiednio długo, zażywać ruchu fizycznego i stoso­wać techniki relaksacyjne.

Akupresura może być aplikowana w rejonach ciała odległych od obszaru zaatakowanego chorobą lub w miejscach rozwijającego się sta­nu zapalnego. Stymulując, na przykład, punkty akupresurowe stóp, można złagodzić bolesność piersi i bóle menstruacyjne. Jest to możliwe dlatego, że obszary te łączy wspólny kanał wątrobowy, który przebiega od dużych palców stóp do okolic piersi. Oprócz stosowania terapii w róż­nych punktach czternastu meridianów, można również oddziaływać na poszczególne narządy i cały układ energetyczny za pośrednictwem pun­któw znajdujących się w obrębie któregoś z trzech podstawowych mikrosystemów odzwierciedlających kompletną energetyczną strukturę ciała, zlokalizowanych w uszach, na stopach i dłoniach.

Stosowana z zachowaniem pewnych środków ostrożności, akupre­sura jest łagodnym sposobem leczenia, dostępnym prawie w każdym miejscu i o każdej porze. Jednakże nigdy nie powinna być podstawowym środkiem leczniczym, hamującym obfite krwawienie i upławy lub uśmie­rzającym ból niejasnego pochodzenia. Każdy z tych objawów może wska­zywać na występowanie poważnej choroby wymagającej konsultacji le­karskiej. Akupresura nie powinna też zastępować tradycyjnego leczenia choroby nowotworowej lub wszelkiego rodzaju infekcji, a w czasie ciąży należy ją stosować wyłącznie jako remedium na określone dolegliwości (patrz rozdział szósty), ponieważ może wywołać poronienie lub przed­wczesny poród.

Po nabraniu pewnego doświadczenia można samodzielnie stosować tę metodę. Aby złagodzić dolegliwości związane z menopauzą i menstru­acją, zaleca się akupresurę dwa razy dziennie. Przy dolegliwościach o charakterze przewlekłym, jak stany zapalne układu kostno-stawowego, może być stosowana codziennie, a w razie silnego bólu nawet częściej.

Niektóre ćwiczenia, takie jak na przykład tai chi chuan, wykonywane przez dłuższy czas, okazują się często bardzo skuteczne w utrzymaniu dobrego stanu zdrowia i zasobów energii ży­ciowej.

Wiadomości ogólne

Nie zwracasz uwagi na swoje ciało, póki nie zacznie sprawiać kłopo­tów. Nie nabyłaś umiejętności poprawiania stanu swojego zdrowia, po­nieważ system opieki zdrowotnej, z którego korzystasz, zapomina o pro­filaktyce. W wielu krajach główny nacisk kładzie się bowiem na metody leczenia chorób, niewielką tylko wagę przykładając do utrzymania dobrego stanu zdrowia.

Takie podejście jest kosztowne, przyczynia się też do lekceważenia wielu dostępnych i skutecznych sposobów zapobiegania chorobom. Nie docenia się na ogół ogromnych możliwości, jakimi dysponuje ciało człowieka. Wła­ściwości samoregulowania organizmu są złożone i wielowarstwowe – pełni on równocześnie funkcje chemika, lekarza, budowniczego, żywieniowca, zwiadowcy i menedżera. W pełni ukształtowane ciało ludzkie składa się z około stu trylionów komórek różniących się co do funkcji, rozmiaru i kształtu. Występuje w nim pięć rodzajów tkanki – jest to krew, nerwy, mięśnie, nabłonek (skóra) i tkanka łączna. Funkcjonowanie każdego ro­dzaju tkanki uzależnione jest od pracy pozostałych, a koordynację i reali­zację funkcji w obrębie ciała zapewniają dwa rozległe systemy komunika­cyjne, dzięki którym możliwa jest między innymi wzajemna współpraca mięśni i kości. Sieć przewodów, zwana układem nerwowym, odbiera i prze­nosi informacje ze wszystkich i do wszystkich części ciała. Układ wydziela­nia wewnętrznego stymuluje wytwarzanie hormonów – chemicznych przekaźników informacji, przenoszonych przez układ krwionośny do orga­nów, których funkcjonowanie wymaga regulacji. Hormony, nerwy i mózg (centralny układ sterowania) tworzą razem niezwykle skomplikowaną stru­kturę. Umożliwiają organizmowi nieprzerwane i jednoczesne wykonywanie tysięcy różnorodnych czynności, a także zastępowanie słabych komórek idealnymi ich kopiami, ani na chwilę nie przerywając pracy i nie zakłócając przebiegających w ciele procesów.

Wszystko to pozwala utrzymać ciało w dobrej kondycji. Wszystkie systemy, współpracując ze sobą, walczą z inwazją czynników chorobo­twórczych i z chorobą, przeciwdziałają niedoborom składników odżyw­czych i zmagają się ze stresem. Jeżeli organizm zaczyna źle funkcjono­wać, wszystkie układy wewnętrzne podejmują wspólny wysiłek zmierza­jący do poprawienia jego kondycji i do uzdrowienia. Jeżeli na przykład zranimy się, układ krążenia natychmiast „przerzuca oddziały” komórek układu immunologicznego w rejon chorego obszaru, aby zamknąć ranę i zniszczyć atakujące bakterie.

Stała komunikacja między poszczególnymi układami umożliwia na przykład regulowanie stopnia nasycenia organizmu składnikami odżyw­czymi. Ich poziom jest nieprzerwanie mierzony, a w razie wystąpienia niedoboru wysyłany sygnał do jelita cienkiego, że należy pobrać z poży­wienia dodatkową porcję. Jeżeli, na odwrót, spożywamy za dużo pokar­mu bogatego w składniki odżywcze, organizm przekazuje informację, że trzeba usunąć ich nadmiar. Należy jednak pamiętać, że w przypadku przedawkowania (na przykład pokarm bogaty w jakiś składnik uzupeł­niamy preparatami witaminowymi) może dojść do wystąpienia poziomu toksycznego.

Inny z kolei mechanizm uaktywniany bywa wtedy, gdy na przykład wylegujemy się na słońcu i ciało pochłania promienie nadfioletowe, po­trzebne do syntezy witaminy D. Gdy poziom witaminy D jest bliski wymaganego, organizm automatycznie przerywa jej wytwarzanie. Jeżeli jednakże przyjmujemy równocześnie witaminę w tabletkach i jemy pro­dukty o dużej jej zawartości, wówczas nadmiar tej witaminy gromadzony jest w wątrobie i tkance tłuszczowej, co w konsekwencji może wywołać niepożądane skutki uboczne.

Oprócz funkcji utrzymania równowagi składników odżywczych, orga­nizm przejmuje kontrolę nad zachowaniem dobrego stanu zdrowia. Je­żeli, na przykład, regularnie używamy technik relaksacyjnych, jak me­dytacja, joga lub oddychanie, nasze ciało przyzwyczaja się do stanu odprężenia i po pewnym czasie okazuje się, że uruchomienie reakcji stresowej wymaga coraz większej ilości adrenaliny.

Jeżeli postawimy sobie zadanie utrzymania dobrego stanu zdrowia, organizm będzie współuczestniczył w naszych wysiłkach, utrzymując równowagę energetyczną i broniąc się przed przeciążeniem; będzie po­dążał cały czas do wyznaczonego przez nas celu. Aby jednak naturalne właściwości samoregulujące dały oczekiwany efekt, musimy pomóc na­szemu ciału. Prawidłowe odżywianie, ruch fizyczny, dbanie o zdrowie psychiczne nie tylko poprawiają kondycję, ale też jakość codziennego życia. I choć znaczenie leków alopatycznych oraz- zabiegów operacyjnych jest niepodważalne – częstokroć ratują one życie pacjenta – jednak przede wszystkim styl życia decyduje, czy w ogóle będziemy musieli przyjmować leki, jak zareaguje nasz organizm po hospitalizacji i jakie podejmiemy działania, by przyspieszyć powrót do zdrowia.

Terapie naturalne są na tyle łagodne i bezpieczne, że mogą stać się nieodłącznym elementem naszego codziennego życia, a ruch fizyczny, prawidłowe odżywianie, homeopatia i medytacja nie tylko korzystnie wpływają na nasze zdrowie, lecz zarazem zapobiegają chorobom. Krótko mówiąc, terapie naturalne są w równym stopniu zapobiegawcze, co lecznicze.