Archive for the ‘Dolegliwości menstruacyjne’ Category

Nudności i apetyt na słodycze

  • Sp 6 (meridian śledziony): punkt znajduje się w odległości równej szerokości czterech palców nad kostką na wewnętrznej stronie nogi, zaraz za kością goleniową. Uspokajające albo stymulujące oddziaływa­nie na punkt likwiduje skurcze.
  • St 36 (meridian żołądka): punkt znajdziemy na łydce, w odległości czterech szerokości palca pod rzepką i w odległości równej szerokości jednego palca na zewnętrznej stronie kości goleniowej. Punkt zlokali­zowany jest na mięśniu, porusza się przy zginaniu stopy.
  • P 6 (meridian osierdzia): punkt ten znajduje się w odległości trzech szerokości palca od górnej fałdy nadgarstka po wewnętrznej stronie przedramienia, pomiędzy dwoma ścięgnami.

Obfite miesiączkowanie

  • K 3 (meridian nerek): punkt znajduje się po wewnętrznej stronie stawu skokowego pomiędzy ścięgnem Achillesa i kością skokową.
  • Sp 1 (meridian śledziony): punkt zlokalizowany jest w miejscu, w któ­rym paznokieć dużego palca nogi styka się ze skórą, w dolnym wewnę­trznym rogu (na przykład prawa strona prawej stopy). Bardzo skutecz­nym sposobem zatamowania obfitego krwawienia jest, oprócz naciska­nia tego punktu, trzymanie w jego pobliżu pałeczki kadzidła, aż do nagrzania skóry. Wtedy należy na chwilę odsunąć pałeczkę, a nastę­pnie znów przesunąć.

Uwaga: oddziaływanie na ten punkt jest skuteczne wyłącznie w czasie menstruacji.

  • CV 4 (meridian głównego regulatora przedniego): punkt znajduje się w odległości równej szerokości czterech palców bezpośrednio pod pęp­kiem lub dwóch szerokości kciuka nad kością łonową.
  • Sp 6 (meridian śledziony): punkt znajdziemy w odległości równej sze­rokości czterech palców nad kostką na wewnętrznej stronie nogi, zaraz za kością goleniową. Uspokajające albo stymulujące oddziaływanie na ten punkt zlikwiduje skurcze.
  • CV 6 (meridian głównego regulatora przedniego): punkt znajduje się w odległości równej szerokości dwóch palców pod pępkiem.
  • St 36 (meridian żołądka): punkt wyczujemy na łydce, w odle­głości czterech szerokości palca pod rzepką i w odległości równej szerokości jednego palca po zewnętrznej stronie kości goleniowej. Punkt jest umiejscowiony na mięśniu, porusza się przy zginaniu stopy.

Zatrzymanie płynów i bóle menstruacyjne

Zatrzymanie płynów

  • CV 9 (meridian głównego regulatora przedniego): punkt znajdziemy w odległości równej mniej więcej szerokości kciuka bezpośrednio pod pępkiem.
  • K 3 (meridian nerek): punkt ten znajduje się po wewnętrznej stronie stawu skokowego pomiędzy ścięgnem Achillesa i kością skokową.

Bóle menstruacyjne i złe samopoczucie

  • B 32 (meridian pęcherza moczowego): punkt ten można wyczuć w drugim otworze krzyżowym po obu stronach dolnej części pleców.
  • Lv 3 (meridian wątroby): punkt znajduje się na zewnętrznej stronie stopy w zagłębieniu pod spojeniem kości śródstopia dużego i drugie­go palca.
  • Sp 8 (meridian śledziony): punkt znajdziemy w odległości około ośmiu centymetrów lub czterech szerokości palca pod główką kości piszcze­lowej po wewnętrznej stronie łydki. Należy naciskać kość (patrz rysu­nek na końcu książki).
  • St 36 (meridian żołądka): punkt zlokalizowany jest na łydce, w odle­głości równej szerokości czterech palców pod rzepką i w odle­głości równej szerokości jednego palca po zewnętrznej stronie kości goleniowej. Punkt znajduje się na mięśniu, porusza się przy zginaniu stopy.
  • CV 4 (meridian głównego regulatora przedniego): punkt wyczujemy w odległości równej szerokości czterech palców bezpośrednio pod pęp­kiem lub mniej więcej dwóm szerokościom kciuka nad kością łonową.
  • CV 6 (meridian głównego regulatora przedniego): punkt znajduje się w odległości równej szerokości dwóch palców pod pępkiem.
  • Sp 6 (meridian śledziony): punkt znajdziemy w odległości równej sze­rokości czterech palców nad kostką po wewnętrznej stronie nogi, tuż za kością goleniową. Uspokajające albo stymulujące oddziaływanie na punkt zlikwiduje skurcze.

Rozdrażnienie i bolesność piersi

Rozdrażnienie

  • Lv 3 (meridian wątroby): punkt znajduje się na zewnętrznej stronie stopy, w zagłębieniu pod spojeniem kości śródstopia dużego i drugiego palca.
  • LI 4 (meridian jelita grubego): punkt ten można wyczuć w górnej części fałdy, pomiędzy kciukiem i palcem wskazującym na zewnętrznej stronie dłoni.

Bolesność piersi

  • St 3 (meridian żołądka): punkt ten znajduje się w odległości równej dwóm szerokościom palca nad rzepką od jej zewnętrznej krawędzi.
  • Lv 3 (meridian wątroby): punkt występuje na zewnętrznej stronie stopy, w zagłębieniu pod spojeniem kości śródstopia dużego i drugiego palca.
  • CV 3 (meridian głównego regulatora przedniego): punkt ten jest zlo­kalizowany na środku mostka, na poziomie czwartego żebra.
  • P 6 (meridian osierdzia): punkt ten znajduje się w odległości równej trzem szerokościom palca od górnej fałdy nadgarstka na wewnętrznej stronie przedramienia, pomiędzy dwoma ścięgnami.
  • St 18 (meridian żołądka): punkt ten znajduje się pomiędzy piątym i szóstym żebrem bezpośrednio pod brodawką sutkową.

Akupresura/akupunktura

Akupresura i akupunktura oferują różnorodne sposoby złagodze­nia dolegliwości kobiecych. W terapiach tych chodzi przede wszystkim o zapobieganie, a za stan chorobowy umaję się zachwianie równowagi energetycznej w którymś z czternastu meridianów. Większość problemów menstruacyjnych, jak również innych zaburzeń kobiecych związana jest z trzema meridianami – śledziony, nerek i wątroby – a leczenie polega na oddziaływaniu na jeden lub wszystkie wymienione tory przepływu energii oraz powiązane z nimi systemy energetyczne. Przyczyny nierównowagi bywają związane z trybem życia, na przykład długotrwałym oddziaływa­niem zimna na organizm (np. niedogrzane mieszkania czy spożywanie nadmiernej ilości zimnego pożywienia), stres emocjonalny, przepracowa­nie, ogólny niedostatek energii życiowej (chi) lub krew uboga w składniki odżywcze. Problemy przedmiesiączkowe mogą wynikać ze spowolnienia przepływu lub stagnacji energii witalnej spowodowanej z kolei wymienio­nymi wyżej czynnikami. Szkodliwe jest również nadmierne picie kawy, spożywanie alkoholu i cukru, powstrzymywanie emocji, brak ruchu fizy­cznego.

Leczenie akupresurą obejmuje wiele metod stymulowania punktów akupresurowych, ukierunkowujących przepływ energii w ciele i pobu­dzających wytwarzanie przez organizm silnych środków przeciwbólo­wych – endorfin i enkefalin. Do stymulacji wybierane są zarówno punkty lokalne, w pobliżu miejsca występowania objawów, jak również odległe od nich. Punkty odległe znajdują się zwykle na rękach poniżej łokcia i na nogach od kolan w dół. Umiejscowione są przeważnie (choć nie zawsze) na tych samych meridianach, na których umiejscowiony jest ból lub dana dolegliwość. Równoczesne oddziaływanie na oba rodzaje punktów powoduje utworzenie obwodu energetycznego, ułatwiającego stabilizację energii życiowej. Ponieważ samodzielne odnalezienie takiego obwodu może być trudne, najlepiej poradzić się specjalisty w zakresie akupun­ktury lub akupresury. Akupunktura okazała się skuteczna w rozwiązy­waniu takich problemów menstruacyjnych, jak: brak miesiączki, niere­gularne i obfite krwawienia, skurcze, występowanie skrzepów oraz zespół napięcia przedmiesiączkowego. Schorzenia ginekologiczne leczy się przeważnie przez okres trzech cyklów menstruacyjnych. Leczenie takie powinno sprawić ulgę oraz usunąć bóle i dyskomfort na wiele miesięcy.

Je­żeli nie ma innych zaleceń, należy delikatnie, choć zdecydowanie naci­skać określony punkt akupresurowy przez dwie – trzy minuty lub do chwili odczucia ulgi. Należy nauczyć się skupiać uwagę na czubkach palców!

Mimo że akupresura, jeżeli jest stosowana właściwie, jest łagodną i bezpieczną metodą leczenia, trzeba zachować pewne środki ostrożno­ści. Nigdy nie można poprzestać na akupresurze w wypadku ostrych objawów chorobowych. Należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza-ginekologa.

Wiadomości ogólne

Ocenia się, że w samych tylko Stanach Zjednoczonych na dolegliwo­ści menstruacyjne cierpi około 75 milionów kobiet, dla których terapia naturalna może stać się dużą pomocą. W przeszłości lekarze medycyny alopatycznej odrzucali pogląd, że ból, nudności i inne przykre objawy przedmenstruacyjne mogą mieć podłoże psychiczne. Ostatnio coraz częściej przyznają, że przyczyną zespołu napięcia przedmiesiączkowego oraz bólów menstruacyjnych są złożone procesy biochemiczne, na które może oddziaływać wiele czynników związanych z trybem życia, między innymi dietą, aktywnością fizyczną i stanem emocjonalnym. Mimo to alopatyczna metoda leczenia zespołu napięcia przedmiesiączkowego, jeśli nie liczyć aplikowania silnych leków przeciwbólowych, po prostu nie istnieje.

Objawy menstruacyjne stanowią jedno z wielu wyzwań, które może podjąć medycyna holistyczna. Takie podejście często wpływa na pacjen­tkę kojąco, dodaje jej energii, poprawia stan zdrowia i zapobiega nawro­tom bólu.

Dowiesz się, że niektóre zioła znacznie zmniejszają tego rodzaju dolegliwości. Dzięki zawartym w nich łagodnie działającym, naturalnym substancjom, podobnym w działaniu do żeńskich hormo­nów, mogą z powodzeniem zastąpić terapię hormonalną.

Dowiesz się też o metodach wykorzystujących dobroczynny wpływ ru­chu fizycznego na zdrowie (między innymi ćwiczenia aerobowe i joga), które – dzięki pobudzaniu naturalnych procesów fizjologicznych – łagodzą dolegliwości i poprawiają stan zdrowia umysłu oraz ciała. Ćwiczenia aero­bowe stymulują wytwarzanie naturalnych hormonów przeciwbólowych, których brakuje podczas menstruacji. Joga daje z kolei możliwość psychicznego uwolnienia się od bólu. Tradycyjne metody uzdrawiania, prze­de wszystkim akupresura i akupunktura, stymulują i ukierunkowują przepływ energii życiowej (chi), co regeneruje organizm, a także uaktyw­nia naturalne substancje przeciwbólowe.

Ponieważ masz już odpowiedni zasób informacji na temat działania większości terapii naturalnych, będziemy się na nie powoływać przy omawianiu sposobów ich wykorzystania w celu rozwiązania problemów menstruacyjnych. Poświęćmy nieco uwagi cyklowi miesiączkowemu – procesowi, który powtarza się co miesiąc przez wszystkie płodne lata życia kobiety.

W chwili wystąpienia pierwszej miesiączki w organizmie kobiety znaj­duje się około 75 tysięcy pęcherzyków jajowych, dojrzewających nastę­pnie w jaja. Co miesiąc, przez wszystkie lata, od pierwszej miesiączki aż do menopauzy, organizm uwalnia jedno lub kilka dojrzałych jajeczek, aby mogły zostać zapłodnione. Jajniki wytwarzają równocześnie odpo­wiednie hormony, wywołujące takie zmiany w macicy, które umożliwią utrzymanie płodu. W wyściółce macicy, zwanej błoną śluzową, zwiększa się ilość składników odżywczych i rozszerzają się naczynia krwionośne, co powoduje znaczne powiększenie jej objętości. Potem jajniki wypychają jajo do jajowodu, gdzie dochodzi do zapłodnienia. Jeżeli jajo nie zostanie zapłodnione, następuje miesiączkowanie, w czasie którego śluzówka macicy jest wydalana z organizmu. Długość cyklu wynosi zwykle dwa­dzieścia osiem dni. Bywa jednak, że cykl jest krótszy lub dłuższy i waha się od dwudziestu do trzydziestu sześciu dni. Miesiączka trwa przeważ­nie cztery – sześć dni, ale czas jej trwania może się zmieniać i wynosić od dwóch do ośmiu. Natomiast dolegliwości bólowe występują zwykle przez dwa, trzy dni, czasem jednak mogą przedłużyć się do kilku tygodni.

Wielu terapeutów sądzi, że za powstawanie bólu i innych dolegliwości są odpowiedzialne wahania poziomu hormonów występujące w czasie miesiączki. Jajniki, przygotowując podczas cyklu menstruacyjnego ma­cicę do ciąży, wydzielają pewną ilość estrogenu i progesteronu. Przed menstruacją poziom tych hormonów gwałtownie spada, co sprawia, że macica zaczyna wydalać śluzówkę. Inną zmianą hormonalną dokonują­cą się w tych czasie jest zmniejszenie się ilości naturalnych substancji przeciwbólowych – endorfin i enkefalin.

Przykre objawy występujące podczas cyklu mogą mieć podłoże neu­rologiczne, jak i psychiczne. Mogą być też inne przyczyny, które zmienia­ją się zależnie od wieku kobiety – czasem nawet z miesiąca na miesiąc. Ogólnie mówiąc dolegliwości stają się mniej dokuczliwe, gdy kobieta przekroczy trzydziesty rok życia lub urodzi dziecko, ponieważ ciąża zwykle zwiększa liczbę naczyń krwionośnych w macicy. Niektóre kobiety w czasie menstruacji doświadczają tylko lekkich objawów, podczas gdy inne zupełnie tracą siły. Do łagodnych dolegliwości należy obrzmienie lub bolesność piersi, zatrzymanie płynów, niewielkie powiększenie się okolic brzucha i ból. Wiele kobiet doświadcza jednak poważniejszych objawów, do których należą; napięcie, rozdrażnienie, niepokój, agresja, płaczliwość, ospałość, depresja, bezsenność, napięciowe bóle głowy i karku, migrena, zawroty głowy, omdlenia, obstrukcje, wzdęcia, skurcze brzucha oraz łaknienie słodyczy.

Nieznana jest biochemiczna etiologia objawów cyklu menstruacyjne­go. Nie wiemy też, dlaczego procesy fizjologiczne towarzyszące cyklowi w różny sposób oddziałują na kobiety. Według jednej z teorii przyczyna­mi są zmiany hormonalne, zatrzymanie soli lub wody, dieta uboga w składniki odżywcze, niedobór magnezu lub witaminy B6, czynniki psychosocjologiczne, depresja, a także zbyt mała aktywność fizyczna. Sądzi się również, że zaburzenia cyklu miesiączkowego mogą powodo­wać: wytężone ćwiczenia, zwiększona aktywność seksualna, stosowanie domacicznych środków zapobiegania ciąży i pigułek antykoncepcyjnych. Przyczyną zbyt obfitych, zbyt skąpych lub nieregularnych miesiączek może być też rozpoczęcie okresu menopauzy.

Jeżeli po latach bezbolesnych menstruacji pojawiają się silne skurcze lub obfite krwawienia, może to być sygnał ostrzegawczy, informacja o istnieniu poważnej choroby. Dolegliwości łagodniejsze mogą być spo­wodowane przerostem błony śluzowej macicy (endometrioza). Gdy ból nasila się pod koniec miesiączki, bywa to oznaką występowania włókniaków. Przedłużona, przedwczesna lub obfita miesią­czka, szczególnie jeśli towarzyszy jej niewielka gorączka i upławy po­chwowe o silnym zapachu, oznacza często infekcję narządów rodnych. Jeżeli doświadczyłaś któregoś z wymienionych objawów, skonsultuj się natychmiast z lekarzem, ponieważ dolegliwości te często wymagają zastosowania antybiotyków albo odpowiednich zabiegów medycznych.

Na wystąpienie dolegliwości menstruacyjnych wpływa wiele czynni­ków, dlatego też, aby je złagodzić, należy sięgnąć po różne metody terapeutyczne. Każda z terapii może oddziaływać na organizm w różnym stopniu, trzeba zatem wypróbować wiele z nich; może to poprawić ogólny stan zdrowia i dostarczyć wielu informacji o przyczynach zaburzeń.